บทที่ 172

เฮนรี

ถ้าจะพูดกันตามตรง ข้าคิดว่าส่วนหนึ่งของข้ารู้อยู่แก่ใจมาโดยตลอดว่า เชนไม่มีวันรักข้า

แต่ข้ามักผลักไสส่วนนั้นทิ้งไว้เสมอ เกาะกุมความหวังโง่เง่าไร้ประโยชน์ว่า บางทีสักวันหนึ่งเขาอาจจะรักข้าขึ้นมา เพราะถ้าข้าไม่ยึดความหวังนั้นไว้ แล้วข้าจะทำอะไรได้อีกเล่า

เขาบอกให้ข้า “พิสูจน์” ความรักของเขาด้...